Monday, May 11, 2009

சுயத்தின் சுகம்

முன்பே செய்த
ஒத்திகை தான்
இன்று அதன்
ஒப்பாரி மட்டுமே

புறமோ
அகமோ
எது செத்தாலும்
சாவு சதா
ரணத்தை தருகிறது

தலை குப்புற விழுந்து
நிலை குலைந்து
தட்டு தடுமாறி
என் சுயத்தில்
எழுந்து நின்றேன்

சுயத்தின்
சுகம் மீறி
மனம்
வெடித்து சிதறியது

பிறரின்
சுயம் மட்டும்
ஏனோ
சுகிக்க முடிவதில்லை...

5 comments:

ஆயில்யன் said...

//சுயத்தின்
சுகம் மீறி
மனம்
வெடித்து சிதறியது

பிறரின்
சுயம் மட்டும்
ஏனோ
சுகிக்க முடிவதில்லை//

சுயத்தின் சுகம் பற்றிவிட்டால் பிறரின் சுயம் பற்றி கவலை கொள்ள தேவையில்லைத்தானே...?!

G3 said...

//ஆயில்யன் said...

சுயத்தின் சுகம் பற்றிவிட்டால் பிறரின் சுயம் பற்றி கவலை கொள்ள தேவையில்லைத்தானே...?!//


Repeatae :))))

Sriram Raagavan said...

சுயத்தின் சுகம் அதன் எல்லையை சுருக்கி கொள்வதில்..

பிறரின் சுயத்தின் சுகத்தினை தான் சுகிக்க அதன் எல்லையை பெருக்கி கொள்வதில்..

LakshmanaRaja said...

உணர்ச்சிகள் எழுதிக்கொண்ட வார்தைகள் அலங்காராங்கள் அற்றவை

கலையின் எல்லையைத்தீண்டுபவை

அது அந்த நொடிகளின் சாட்சியாய் நிலைப்பவை.

எந்த ஒரு தீர்வையும் நோக்கி எழுதப்படாதபடாதவை

பிரவின்ஸ்கா said...

// புறமோ
அகமோ
எது செத்தாலும்
சாவு சதா
ரணத்தை தருகிறது //

கவிதை அருமையா இருக்குங்க.